پذيرش سايت > سایت نوشته ها > شب های اوين /آغاز پایان
شب های اوين /آغاز پایان
9 بهمن 1388 - - نسخه قابل چاپ
هر شب جمعيتی حدود 500 الی 600 نفری جلوی محوطه زندان اوين تجمع می كنند.
نگاه ها از سر شب به دری كوچك در ميان تاريكی اوين است. باز می شود و زندانی آزاد می شود. زندانی از بالای پله ها با شوق با گريه با خوشحالی پايين می دود. خانواده ،دوستان ،آشنايان و هم كلاسی ها زندانی را در آغوش می گيرند.
سيل سوالات است كه زندانی آزاد شده جواب می دهد تا بتواند از تونل خانواده ها عبور كند.
عاشورايی بودی؟ كدام بند بودی؟ دختر مرا نديديد؟ پسر مرا نديدی؟ بند 209 با كی ها بودی؟
تاساعت 12 شب هر شب حدودا 20 زندانی آزاد می شوند وخانواده ها تاآخرين ساعات شب منتظر می ايستند تا شايد زندانی آن ها هم جز آزاد شده ها باشد.
چهره ها گاه غمگين و گاه خوشحال هر لحظه تغيير می كند. پسری ازميان آزاد شدگان با صدای بلند در آغوش مادر خود می گريد. همه به دنبال صدا هستند و جمعيت را متاثر می كند. چندنفری می گويند مادرش است در آغوش مادر گريه می كند.
خانواده هايی كه فرزندانشان آزاد شده اند در ميان جمعيت شيرينی وشكلات پخش می كنند. مادری شيرينی پخش می كند؛ می گويد امشب تولد پسرم است و اشك از چشمانش جاری می شود. اغلب فاميل دوستان و همسايه ها همراهش به تولد آمده اند. ديگر مادران به او اميد می دهند.
خانمی ميانسال با چادر مشكی به ميان جمعيت می آيد. از همه می خواهد بيانيه ای را كه امروز جلوی دادسرا به اتفاق خانواده ها نوشته اند بقيه هم امضا كنند تا فردا به نزد مسئولين قوه قضاييه ببرند.
خانواده ها تا پاسی از شب با هم گفتگو می كنند. تجربيات خود را با هم در ميان می گذارند، می گريند، گاهی هم می خندند، سردشان می شود، به يكديگر لباس يا پتو امانت می دهند، بچه ها در ماشين ها خوابند، برخی ميانسال ها هم عصا به دست ساعتی می ايستند و لحظاتی در ماشين دوستان استراحت می كنند. عده ای ساندويج و فلاكس چای همراه خود آورده اند. عده ای خوشحال به خانه می روند. در كوچك بالای پله ها بسته می شود و بقيه جمعيت هم دست خالی با اشكی سرد، باز به اميد فردا می روند.
آغازپایان
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
چند همسری را فرهنگ نکنیم/گفتگو با فاطمه راکعی
صبا واصفی: لايحه حمايت از خانواده لایحه حمایت از داشتن/هرانا تعدد شرکای جنسي، تجاوز به اطفال و خیانت است
کمپین یک میلیون امضا: چهارسال تحرک، تنش و تجربه
دغدغه هاي يك زن گليم باف / گفت وگو با فاطمه نره اي، زن كارآفرين
نمايندگان حامي لايحه ضد خانواده ،فاطمه آجرلو /زندگی در آکواریوم
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
درباره کمپین
|
گفت و گو
|
کتابخانه
|
گزارش كمپين
|
اخبار
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
راوی زن است
|
تاریخ شفاهی
|
ویژه
|
خارج از چارچوب
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
نفیسه آزاد، بیگرد ابراهیمی
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
| English
|